la noche perfecta

Çok zor olsa gerek istemeyerek bişeyleri yapıyor olmak.

Gözlerinde yanan alevin yavaş yavaş söndüğünü gözlerimle gördüm,kalp atışlarının eskiye döndüğünü hissettim.Bakışların değişti,bana yabancıymışım gibi baktın "ne işin var benim yanımda" dercesine.Belki yanılıyorumdur diye elimi uzattım sana,havada kaldı,elimi görmezlikten geldin.Çekip gittin bana sormadan.Tartışmadın bile bu kez.Elim öyle kaldı uzun bir süre..yürüyüp gitmeni izledim.Sen gittiğinde bile ordaydım hala,duruyordum.Elim artık yorulmuştu ama dayanmalıydım.Ben sana aittim ve bu kaçınılmaz gerçekten kaçtın.Esen rüzgar üşütmeye başlamıştı tenimi,titriyordum.Ama sen gelmedin;ne o akşam,ne de başka bir gün.. Diğer ellere elimi uzattım bende,ama inan hepsi çok soğuk geldi..Ve sen hala gelmiyordun."Geçmişe bırak artık" dercesine..Ama anlamıyormuydun bi türlü!? Bı-ra-ka-mı-yor-dum! Çocuk oyuncağı değildi bu işler.Kadere karşı geliyorduk ikimizde belki de.İnatlaşmalar ve inkar etmelerimiz bizi hiçbir sonuca götürmüyordu.Bende geri çekildim.Ama beyaz bayrak sallamıyorum,çünkü ben sana aidim hala!

Elim çok bitkin artık..geri çektim bir süreliğine.

"La noche perfecta" gel artık..gel ve kabul et gerçekleri.Ne kadar kaçarsan o kadar uzaklaşırsın kendinden.