?

"Kimsin sen?"

Bu soru o kadar anlaşılması güç olmadığı halde onu uzun bir sessizliğe sürüklemişti.Aslında cevap basitti biraz tehlikeli olmasına karşın..
Kız artık huzursuzlanmaya başlamıştı..O kadar zor bir soru sormamıştı halbuki.Gözlerini onunkilere dikti.Aslında bir bakışından almıştı çoktan cevabını.Ama gene de dilinden dökülmeliydi.

"Ne alaka,ne gereği var şimdi bunu soruyorsun?"
"Neden bu kadar abarttın ki madem sorulmayacak kadar gereksizse?"

Birbirlerine sordukları saçma sorular konudan kaçmalarına yardım etmiyordu.İkisi de birbirlerinin sorularını cevaplamadı.İkisi de karşı taraftan beklemekteydi ilk adımı.Ve ikisi de bilirdi ki bir cevap herşeyi değiştirebilirdi.

Genç adam dayanamadı.

"Ben şu an cevaplayacak bir konumda değilim.Ama sen o konumdasın."

Kızın yüzünde iğreti bir gülümseme belirdi.

"Ben cevaplasam da ne olacak ki? Sen gene susacaksın.Ben gene huzursuzlanacağım.Sen gene cevapsız bırakacaksın sorularımı.Ben gene zamana bırakacağım."

"Şu an elimden hiç birşey gelemez.Ne sana ne de ona ihanet edemem."

"Ama kiminsin sen?"

"Bilmiyorum,lütfen zorlama beni..."

Bir anda ayağa kalktı.

"Bilmiyorum." dedi yineleyerek.
"Ama belki mutlu olursun,bu şekilde..."

Kız mutlu olamayacağını donuk gözleri ile belirtti.O da baktı -biliyorum- dercesine.

Kız oturuyordu hala.Çocuk hafifçe omzuna dokundu.Dokunduğu anda hafifçe kavradı elini.Buz gibiydi bembeyaz elleri.Kimse ısıtmıyor muydu?

Hafifçe başını kaldırdı.Bakıştılar.Genç adam soğuk bir şekilde "görüşürüz" dedi.Uzun bir zaman görüşmediler.

1 ay..2 ay..
Ve bir gün gelir diye bekleyişler.
Eskisi gibi olma özlem belirtileri
Ama yok ki ondan eser.
Bir fırtına misali gelip geçti
Kalbinden,fikrinden..

Ondan geriye sadece soğuk dokunuşu kaldı.

elveda.ve merhaba.

Üşenmeyip sonunda şifremi unuttum diye haykırdım.

.

Bir daha yazı yazmamayı düşünüyorum,en azından uzun bir süre yazmicam bu kesin.

*

Her yalanında buluverdim kendimi aynı noktada
Acıtmadın ama
İçimde biriktirdiklerim nefrete dönüştü yavaşça
Tek çarem sanırım doğrularla olmaktı,
Gerçek doğrularla
Kaçmanın sebebi gerçeğini bile duymak istiyordum
Kafamda yarattıklarımla yaşamaktansa..
Senin hakkında olumlu olmak işime yaramadı,yoruldum
Düşünmekten..
Beklemekten..
Bu kadar karışık olman benim yüzümdenmiydi
Yoksa niye,neden,ne bu halin?
Bilemedin,ne anlama geldiğini hayallerin,
Hislerin,
Ve daha birçok şeyin.
Her geçen saniye..beni daha fazla unuttuğunu hissettiriyor
Ve,evet
Gerçek
Ben senin için öldüm,çoktan..
Bağırıp çağırmaktansa susmak en iyisi
Daha iyi herşeyi baştan almaktan
Ne zamanı geri döndürürüm
Ne de seni bir daha görürüm
Nolur sakın görme beni
Görürsende bir yalan daha söyleme
İncitme
Sadece bak ve geç..
Tanımadın hiç beni,
Bilmedin en gizimi.

just a lyric

Uyudum,büyüdüm gibi göründüm..
Ama büyümedim,bir gün bile büyümedim.

sınırı aşmak

Gözlerim gözlerini arıyordu tüm sonuçları göze alırcasına cesurca.Geçen gün yürüdüğümüz yere düştü yolum,üşüdüm,çok üşüdüm.Soğuktu,içim ürperdi birkaç kez..Aynı bankın aynı köşesine oturdum,gene yağmur yağıyordu.Gene gökyüzü karamsar kapkaraydı.Senin yerin boştu oysa.Islaktı,gelsen de oraya oturmayacaktın.Bir kusur bulup,bahaneleri ardı ardına sıralayacaktın.Böyle yapıcaksan gelme demek isterdim en azından.O lükse sahip olmak isterdim.Ama şimdi avazım çıktığı kadar "gel! ya da benimle olduğunu hissettir!" diye haykırmak istiyorum bu küçük mahallede..Gelirsen bankın kuru tarafına oturturum seni,mazeretin bu olsun yeterki..En sevdiğimiz müzik bize eşlik etmeli.En acılısı,en yoğunu .. En anı dolu olanı... Çok iyi biliyorsun "nedeeeeen" diye isyan edeni. Yanımda olmadığın halde seni nasıl hissedebiliyorum?
Karşımda yoksun ama gülümsemen hep gözümün önünde,hep beliriveriyor.Hissediyorum,kalp atışlarını,duygularını,seni.. Ordasın,belki de hep "orda" olucaksın. Ordasın,ama burdasın aslında.
Gerçek. Kaçınılmaz gerçek. Gözümün önünde,hiç gitmiyor,hiç gitmiyor..Beni bi anlığınada olsa masallara emanet edemiyor..

Aklımdan çıkardım..peki ya kalbimden?

Kalbimin bir mantığının olmasını isterdim..
Aklında silmede bir sınırı var galiba.Kalbe kadar uzanıp silemiyor.O küçük ördeği kaybetmiş olsamda benimle gibi hala.Tıpkı senin de benim yanımda olduğun gibi bir zamanlar..Ne çok uzak ne çok yakın.Gözlerin kadar uzak,ruhun kadar yakın.Unutkan olabilirmiydim..senin gibi mesela.Herşeyi gözle alıp unutmak için hala çok mu geç? Bu kağıdı,elimdeki eski kokan kağıdı yırtıp attığım gibi seni de atsam öyle olmazmıydı? Hem bilirim,birşeyde demezsin.Ne karar verirsem,sana ne kadar yanlış olsada karşı çıkmazsın.Yırtıp atmak için çok mu geç,bulaşmış olabilirmisin ruhuma? Yırtıp attıktan sonra sil baştan dersem..bilirsin sağım solum belli olmaz.Ne derdin bana..Yoksa silermiydin sende beni..Yoksa sildinmi çoktan?

- Çok uzaktın. Bir o kadar da yakın! -

Adımlarımı isteksiz bir biçimde atarken içim kıpır kıpırdı aslında.Garip değil mi? O gece senin gibi olmayı denedim. Umarsız,gamsız ve bencil.Dans pistindeki özgürlüğü bütün hayatına neden yansıtıp hayatını bir dans pistine çevirmek istediğini çözmeye çalıştım.Bilirsin,yoğun duygular olmadan.Ama olmadı.

Baktığım,göz göze geldiğim her insan senin bi yanını gösterdi,biri senin gibi gülümsedi,birinin gözleri senin gibi anlamlı.Sıkıldım bir an.Sonra biri çarptı.Baktım şöyle,tebessüm ettik.Gitti sonra biraz ileriye.Kendime hakim olamayıp biraz gözlemledim,yani anla işte.Neden bu kadar çok takıldığımı çözdüm sonra.O senin gibi,hayatı dans pistine dönüşmüş olanlardandı.İç içebildiğin kadar,bencilliğin sınırlarını aşıp ruhunu hiçe say.Senin altın kuralında bu değilmiydi zaten??

Altın kuralın ruhunu aç bırakıyor.Tek ilacın ne olacak peki en sonunda?

la noche perfecta

Çok zor olsa gerek istemeyerek bişeyleri yapıyor olmak.

Gözlerinde yanan alevin yavaş yavaş söndüğünü gözlerimle gördüm,kalp atışlarının eskiye döndüğünü hissettim.Bakışların değişti,bana yabancıymışım gibi baktın "ne işin var benim yanımda" dercesine.Belki yanılıyorumdur diye elimi uzattım sana,havada kaldı,elimi görmezlikten geldin.Çekip gittin bana sormadan.Tartışmadın bile bu kez.Elim öyle kaldı uzun bir süre..yürüyüp gitmeni izledim.Sen gittiğinde bile ordaydım hala,duruyordum.Elim artık yorulmuştu ama dayanmalıydım.Ben sana aittim ve bu kaçınılmaz gerçekten kaçtın.Esen rüzgar üşütmeye başlamıştı tenimi,titriyordum.Ama sen gelmedin;ne o akşam,ne de başka bir gün.. Diğer ellere elimi uzattım bende,ama inan hepsi çok soğuk geldi..Ve sen hala gelmiyordun."Geçmişe bırak artık" dercesine..Ama anlamıyormuydun bi türlü!? Bı-ra-ka-mı-yor-dum! Çocuk oyuncağı değildi bu işler.Kadere karşı geliyorduk ikimizde belki de.İnatlaşmalar ve inkar etmelerimiz bizi hiçbir sonuca götürmüyordu.Bende geri çekildim.Ama beyaz bayrak sallamıyorum,çünkü ben sana aidim hala!

Elim çok bitkin artık..geri çektim bir süreliğine.

"La noche perfecta" gel artık..gel ve kabul et gerçekleri.Ne kadar kaçarsan o kadar uzaklaşırsın kendinden.