Bir yılda çok şey yaşamak değilde ne öğrendiğin ve ne kadar olgunlaştığın önemlidir.. Belki benim için yaşadıklarım daha önem ifade ediyor şu an ama ileride geçmişe dönüp bakınca ne çok şey öğrendiğimi farkedeceğim. Sen,ben,biz,onlar gibi kişi zamirlerine takılmaktansa, sadece kendime odaklanıcam. Dönüşlülük zamiri biraz bencildir ama öncelikleri vardır. Herkesten önce kendisidir. O olmazsa diğerleri var olmaz,olamaz. Hayaller,hayal kırıklıkları,kalp ağrıları,ayrılıklar,hüzünlü bakışlar,yalan gülüşler,tutkular ve aşklar belki geride bırakılamayacak. Belki yenileri dilenmeyecek,dilenmek istenilmicek ama aslında bazen aranılan şeyin normal bir hayat olması,gerçekte ne aradığımızın gerçeğidir. Çok şey istiyor olabilirim. Bazı şeylerin getirdiği acılar çok şey istenilmesine neden olabilir ama normal bir hayat elde edilmesi biraz zahmetli bir olaydır.
Normal,adı üstünde. Aslında o da belli bir zaman sonra bunalıma sokabilir. Ne çok normal,ne çok anormal. Herşeyin,aşkın,hayatın,derslerin "orta" bir düzeyi olsa. Ne çok yakın,ne çok uzak olsalar. Hep ortalıklarda dolaşsınlar. Böylece insanlığın tadını çıkarabilelim. Birazcık insan olalım. Adam gibi adam olalım.
Yani..2009.
Eğer farklıym diyorsan hala,savun kendini. Ben ısrar ediyorum kendini göstermeni. Sabırla bekliyorum..Hoşgeldin.
Gerçekten farklıysan daha çok şey anlatabilirim sana. Paylaşabilirim bazı şeyleri.
Ama onlar gibiysen..Üzgünüm.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder