Gözlerim gözlerini arıyordu tüm sonuçları göze alırcasına cesurca.Geçen gün yürüdüğümüz yere düştü yolum,üşüdüm,çok üşüdüm.Soğuktu,içim ürperdi birkaç kez..Aynı bankın aynı köşesine oturdum,gene yağmur yağıyordu.Gene gökyüzü karamsar kapkaraydı.Senin yerin boştu oysa.Islaktı,gelsen de oraya oturmayacaktın.Bir kusur bulup,bahaneleri ardı ardına sıralayacaktın.Böyle yapıcaksan gelme demek isterdim en azından.O lükse sahip olmak isterdim.Ama şimdi avazım çıktığı kadar "gel! ya da benimle olduğunu hissettir!" diye haykırmak istiyorum bu küçük mahallede..Gelirsen bankın kuru tarafına oturturum seni,mazeretin bu olsun yeterki..En sevdiğimiz müzik bize eşlik etmeli.En acılısı,en yoğunu .. En anı dolu olanı... Çok iyi biliyorsun "nedeeeeen" diye isyan edeni. Yanımda olmadığın halde seni nasıl hissedebiliyorum?
Karşımda yoksun ama gülümsemen hep gözümün önünde,hep beliriveriyor.Hissediyorum,kalp atışlarını,duygularını,seni.. Ordasın,belki de hep "orda" olucaksın. Ordasın,ama burdasın aslında.
Gerçek. Kaçınılmaz gerçek. Gözümün önünde,hiç gitmiyor,hiç gitmiyor..Beni bi anlığınada olsa masallara emanet edemiyor..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder