Aklımdan çıkardım..peki ya kalbimden?

Kalbimin bir mantığının olmasını isterdim..
Aklında silmede bir sınırı var galiba.Kalbe kadar uzanıp silemiyor.O küçük ördeği kaybetmiş olsamda benimle gibi hala.Tıpkı senin de benim yanımda olduğun gibi bir zamanlar..Ne çok uzak ne çok yakın.Gözlerin kadar uzak,ruhun kadar yakın.Unutkan olabilirmiydim..senin gibi mesela.Herşeyi gözle alıp unutmak için hala çok mu geç? Bu kağıdı,elimdeki eski kokan kağıdı yırtıp attığım gibi seni de atsam öyle olmazmıydı? Hem bilirim,birşeyde demezsin.Ne karar verirsem,sana ne kadar yanlış olsada karşı çıkmazsın.Yırtıp atmak için çok mu geç,bulaşmış olabilirmisin ruhuma? Yırtıp attıktan sonra sil baştan dersem..bilirsin sağım solum belli olmaz.Ne derdin bana..Yoksa silermiydin sende beni..Yoksa sildinmi çoktan?